твоя вишнёвая
звянка.
славая
мой налашвая
կապաշիպլամենտիպտամենտը
դուշմ խարոշի
կլասն պիցո դո զան զապատիպի
պրմի
նատաշկը պանեսիչը
կատորի պաշլ
ջանգոմասկոմիշլո
չասզարպլատիպլատե
սպան թող մի բան ասեմ մի բան չի լինի
չասես
ո՞վ է այս գիշերվա կեսին
Երևանի համար է ալո
ախպոր աս
վար ջան մասկովսկի պրիմետ ա զինվիմով
ո՞նց ես
շատ լավ եմ ախպեր ջան շատ լավ եմ դուք
ո՞նց եք
լավ չենք
եղել մարդ
ո
ապե կինդ
Վարդուշը
Հա
իչ ես ասում այ ախպերսոգորոգորաշա
ջանով
A man in a tuxedo escorts a woman in a blue evening gown down a grand staircase; after she leaves he argues with his own mirror reflection, then slumps into an armchair making a phone call, cutting to a smiling woman's face.





