- Վայր
- Այլ
- Տևողություն
- 2:48
- Դիտումներ
- 368K
- Վերբեռնված
- 2012-12-28
- Դերասաններ
- Հայկո, Մկո
Օգնեցեք,
օգնեցեք,
չքնախ գեղեցկուհի
արքայադուստրեմն,
քեզ աստվածներն են ինձ ուղարկել, ո քաջ ու
վեհանձնաստետ
քո գեղեցկության մասին ամբողջ
թագավորությունն է խոսում: Օհ, չգնա
հայեմնիկ:
Օհ,
վիթխարի ասպետ, խնդրում եմ ազատիր ինձ:
ի<k>չ է պատահել: Ինչու ես այստեղ
շղթայված:
Ինձ առևանգեց
նենք և գարշելի ավազակը:
بلدي بحال كل حته بلدي بلدي يا وي على
بلادي
بلدي يا ويلي على
և
բռնաբարեց:
Ի՞նչ
բռնաբարեց:
Բոլոր աստվածներով եմ երդվում, ես վրես
խնդիր կլինեմ: Ազա ինձ այս ստորարարացի
անունը:
Երեքից չորս անգամ
ով էր
Սուլեյման բռնաբարը:
Սուլեյման Ման քանի աղջիկների պատվի հետ է
խաղացել այդ տականքը, բա ինչու չէիր
գոռում, ինչու օգնության չէիր կանչում,
ով բարի ասպետ, ախր խուլ տեղ է, նայիր,
գոռաս, չգոռաս մեկ է, ոչ ոք չի լսի
ասում ես խուլ տեղա ոչ ոք չի լսի,
ցավդ տանեմ
On a bare red volcanic hillside a dark-haired woman in a white blouse is chained by the wrists to the rocks while a bearded warrior in red lamellar armor and a conical blue helmet rides up, dismounts and trades long shouted close-up speeches with her, intercut with blurry zooms onto a shaggy-haired youth wearing an eyepatch. At the end the man in red grapples with the woman against the rock face beside the discarded helmet and spear. The material looks like clips from a historical costume film rather than a studio-shot sketch, so the joke is almost certainly in the dialogue.
